informar

(< lat informāre ‘darforma’)

v t
Dar a coñecer ou facer saber algunha cousa.

Ex: Informounos dos seus futuros proxectos. Os estratos infórmannos da historia xeolóxica do terreo. OBS: Nalgunhas construcións omítese o complemento e adquire valor absoluto. Ex: O seu traballo é o de informar.
Confrontacións: advertir, avisar, comunicar.
v t [FILOS]
Dar forma á materia actuando como principio metafísico.
v i
Dar a coñecer un ditame ou un informe.

Ex: Os auditores deben informar sobre a viabilidade da operación financeira.
v pron
Enterarse ou ter noticia de algo.

Ex: Informouse dos prazos para presentar a solicitude.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO informar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles informo
informas
informa
informamos
informades
informan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles informaba
informabas
informaba
informabamos
informabades
informaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles informei
informaches
informou
informamos
informastes
informaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles informara
informaras
informara
informaramos
informarades
informaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles informarei
informarás
informará
informaremos
informaredes
informarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles informaría
informarías
informaría
informariamos
informariades
informarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles informe
informes
informe
informemos
informedes
informen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles informase
informases
informase
informasemos
informasedes
informasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles informar
informares
informar
informarmos
informardes
informaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
informa
-
-
informade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles informar
informares
informar
informarmos
informardes
informaren

Xerundio informando

Participio informado
informada
informados
informadas