karachai
karachai
-
adx
Relativo ou pertencente aos karachai ou á súa lingua.
-
s
[ETN]
Individuo do pobo karachai.
-
s
m pl
[ETN]
Pobo que se estableceu na rexión da actual República dos Karachais e os Cherkeses fuxindo das invasións dos mongois desde o s XIII. Vasalos dos príncipes kabardinos desde o s XVII, sometéronse á soberanía dos otomanos a comezos do s XVIII. Conquistados polo Imperio Ruso en 1828, os enfrontamentos prolongáronse durante o s XIX e orixinaron a fuxida da poboación cara ao Imperio Otomano no período 1860-1870.
-
s
m
[LING]
Lingua da familia turca do phylum altaico que se fala na Rusia europea.