lectoral

Relativo ou pertencente ao lector.

Cargo de cóengo de oficio, creado por Inocencio III, no Concilio IV de Letrán (1215), en todas as igrexas metropolitanas. Polo Concilio de Trento convertéronse en profesores de Sagradas Escrituras dos seminarios. O concordato español de 1851 suprimiu o cargo das colexiatas e deixouno só nas catedrais, onde aínda subsiste.