¹ libra

Moeda de influencia anglosaxona.

Unidade monetaria principal de Chipre que se divide en 100 centésimas (£).

Unidade monetaria de Reino Unido desde 1707, que se divide en 100 peniques. Ata 1971 dividíase en 20 xilíns, e cada xilín en 12 peniques (£).

Unidade monetaria principal de Exipto, creada en 1916, que se e divide en 100 piastras (£ E).

Moeda oficial de Irlanda desde o 20 de agosto de 1927 ata que foi substituída polo euro en 2002. Ata a súa entrada no Sistema Monetario Europeo (SME) permaneceu vinculada á libra esterlina (£).

Unidade monetaria principal de Líbano, desde 1920, que se e divide en 100 piastras (£ Leb).

Unidade monetaria principal de Malta, desde 1968, que se divide en 100 céntimos (£ M).

Unidade monetaria principal de Siria, desde 1920, que se divide en 100 piastras (£ Syr).

Unidade monetaria principal de Sudán ata maio de 1992, cando foi substituída polo dinar. Estaba dividida en 100 piastras (£ S).

Unidade monetaria principal de Xibraltar que se divide en 100 peniques. Mantén a paridade coa libra esterlina (£).

Unidade de conta que se basea no peso de prata e o seu valor contido en 240 diñeiros, durante a Idade Media. Despois da substitución da libra ponderal polo marco, a libra designou exclusivamente o valor de 240 diñeiros. O diñeiro foi a base da contabilidade pero como tiña un valor reducido, para a maior parte das operacións empregábanse os seus múltiplos: o soldo (12 diñeiros) e a libra (240 diñeiros). A variación no contido de prata dos diñeiros afectaba automaticamante ao valor da libra de referencia, que provocou un incremento dos prezos.

Unidade de peso que se emprega como referencia para establecer o peso das moedas. As disposicións dos soberanos indicaban o número de pezas que facían unha libra. No s XII, foi substituída polo marco como unidade de referencia das moedas.

Unidade ponderal que introduciu Carlomagno en 793-794, e que incrementou a libra romana ata un valor aproximado a 489 g. Carlomagno introduciu tamén unha moeda de curso legal, o diñeiro de prata, e estableceu a obrigatoriedade de que cada libra se dividise en 240 diñeiros de prata.

Unidade ponderal itálica que se empregou desde a Antigüidade e que serviu como patrón para a moeda romana. Ten a súa orixe na litra, patrón de peso entre os pobos sículo. Inicialmente non tiña un peso regular, pero despois da reorganización das emisións, coincidindo coa aparición do denario e a introdución das emisións do bronce sextante, a partir de 187 a C as moedas dábanlle un peso teórico de 327 g.