máximo -ma
(< lat maxĭmu, superlativo de magnus ‘grande’)
-
adx
Que ten o valor ou o grao máis grande posible.
Ex: A máxima autoridade nestes momentos é o sarxento.
-
[MAT]
-
adx e s
m
Aplícase ao único elemento, nun conxunto ordenado, que é máis grande que cada un dos outros elementos do conxunto.
-
máximo común divisor
máximo común divisor.
-
adx e s
m
-
s
m
alor máximo ao que pode chegar algo ou alguén.
Ex: Puxeron a calefacción ao máximo.
-
[MAT]
-
máximo absoluto
alor máximo que toma unha función f(x) dentro do conxunto en que está definida.
-
máximo relativo
alor que toma unha función f(x) nun punto x = a cando este valor é máis grande ca os valores de f(x) nos puntos inmediatamente anteriores e posteriores ao punto a. Denomínase tamén máximo local e, no caso particular de que existisen as derivadas sucesivas de f(x), cúmprese que no punto a a primeira derivada f’(a) é nula e a segunda f’’(a) normalmente é negativa. No caso, en cambio, de que f’(a) e f’’(a) sexan nulas, a condición para que f(x) teña un máximo no punto a é que a primeira derivada de f(x) non nula no dito punto sexa de orde par e negativa.
-
máximo absoluto
-
máximo de lonxitude
[ASTRON]
Cada unha das semicircunferencias máximas da esfera celeste comprendidas entre os dous polos da eclíptica. Sobre os máximos de lonxitude cóntase a latitude no sistema de coordenadas eclípticas e determina a lonxitude. O que pasa polo punto vernal recibe o nome de primeiro máximo de lonxitude. OBS: A grafía <x> representa o son [ks].