Mainardo/Mainarda

Antropónimo derivado do nome persoal do latín tardío Mainardus, forma latinizada do xermánico Maginhard, formado por magin, variante do antigo alto alemán magan ‘forza, poder’, e -hard ‘duro, forte’. Aparece nos documentos altomedievais coas variantes: Maginardus, Mainardus, Meginardus e Meinardus. A súa difusión débese a san Mainardo (s XI), bispo de Urbino, celebrado o 14 de agosto.