mandado -da

(< mandar)

p reg
de mandar.
adx
Que fai o que lle mandan de maneira dilixente e satisfactoria.

Ex: Este rapaz traballa moi ben, é moi mandado.
Sinónimos: obediente.
s
Persoa que traballa baixo ordes e non por iniciativa propia.

Ex: Eu non podo tomar decisións, son un mandado.
s m
1. Encargo ou orde dada a unha persoa.
  
  Ex: Foi facer uns mandados.
  Confrontacións: mandato.
2. [DER]
  Orde dunha autoridade xudicial ou administrativa que ten carácter obrigatorio.
  
  Ex: Chegoulle un mandado xudicial.

Palabras veciñas