2 mandril

(< fr mandrin)

s m [TECNOL]
1. Utensilio de forma cilíndrica ou cónica que se introduce no orificio dunha peza para suxeitala.
2. Utensilio destinado a igualar un orificio e deixalo á medida exacta.
3. Utensilio que serve para arrincar parafusos dobrados, e que consiste nun parafuso cónico enroscado cara á esquerda.
s m [MED]
Fío ou barra metálica que se introduce dentro das sondas ou cánulas para aumentar a resistencia e facilitar a súa penetración, ou ben dentro das agullas de inxección para impedir que se atasquen.

Palabras veciñas