Martin de Caldas
Martin de Caldas
Xograr, probablemente galego, pola súa colocación no Cancioneiro de Xograres Galegos. Dedúcese que estivo activo durante o segundo e o terceiro cuarto do s XIII. Consérvanse sete cantigas de amigo no Cancioneiro da Biblioteca Nacional e no Cancioneiro da Biblioteca Vaticana, formadas por decasílabos agudos que seguen o esquema abbaCC (agás a sétima, ababCC). Delas destacan “Ai meu amigu’ e lume d’estes meus”, “Foi-s’ un dia meu amigo d’ aqui” e “Nostro Senhor, e como poderei”. Estas composicións presentan os tópicos do xénero, excepto “Vedes qual preit’ eu querria trager”, en que a namorada lle comunica á súa irmá o desexo de compracer ao amigo e non preocupar á súa nai.