mendicante
mendicante
(< lat mendīcante)
-
adx e s
Que ou quen exerce a mendicidade.
Ex: Pertencía a un grupo de xente mendicante. Deulle cartos ao mendicante que sempre estaba naquela rúa.
Confrontacións: mendigo. -
[RELIX]
-
adx
Relativo ou pertencente ás ordes relixiosas mendicantes ou aos seus membros.
-
s
Membro dunha das ordes relixiosas xurdidas no s XIII como reacción á excesiva riqueza dos mosteiros cluniacenses e cistercienses. A súa regra impoñía a pobreza, non só dos individuos, senón tamén dos conventos polo que sobrevivían da caridade dos fieis. Distinguíronse das ordes monásticas e os máis coñecidos foron os dominicanos e os franciscanos.
-
adx