Muros e Noia, ría de

Ría do SO da provincia da Coruña, que constitúe a máis setentrional das Rías Baixas galegas. Baña os concellos de Muros, Noia, Outes e Porto do Son e parte de Corrubedo. Limita ao N co Monte Louro, ao S coa península do Barbanza, que a separa da ría de Arousa, ao O co Océano Atlántico e ao L co río Tambre e os concellos de Outes e Noia. De orixe tectónica, trátase dun sector costeiro en forma de fendedura, aberta no medio de rochas graníticas, formada na desembocadura do río Tambre. Ofrece unha morfoloxía típica de fractura esgazada que se prolonga en dirección SO-NL cun sector setentrional máis rochoso e quebrado, con abundantes entrantes e saíntes, e un sector meridional, de formas suaves, máis rectilíneo e aberto, sempre cun fondo montañoso. A fronte litoral é suave e abundan os areais e dunas. É a costa menos urbanizada das Rías Baixas. A dinámica fluvial e a litoloxía xeraron un relevo recurtado de maneira destacada entre Muros e punta Carreira.