Nervo, Amado

Poeta e diplomático mexicano. Amigo de Rubén Darío, cofundou a revista Azul (1894) e dirixiu a publicación modernista Revista Moderna. Estivo vinculado ao modernismo ata que acolleu as ideas panteístas e relixiosas. Ministro plenipotenciario en Arxentina e Uruguay, da súa obra cómpre salientar a novela El bachiller (1895) e o estudo Juana de Asbaje (1910); e os libros de poemas Perlas Negras (1898), El éxodo y las flores del camino (1902), Los jardines interiores (1905) e, nunha segunda etapa, En voz baja (1909) e Serenidad (1914). Destaca tamén a súa obra póstuma La amada inmóvil (1922).

Cronología