neurona

neurona

(< grνευρον ‘nervio’)

s f [BIOL]

Célula do tecido nervioso, de orixe ectodérmica que se orixina por diferenciación do neuroblasto. Está formada por un corpo celular onde se atopan os gránulos de Nissl, as neurofibrilas e un núcleo. Do corpo xorden as dendritas, curtas e ramificadas, e o axón, que está envolto na vaíña de mielina e que remata en ramificacións independentes que entran en contacto con outro corpo neuronal, cun órgano efector ou con prolongacións dendríticas doutra neurona. As neuronas conducen impulsos nerviosos e poden ser aferentes ou sensitivas, que portan ao sistema nervioso central os impulsos do exterior e do mesmo organismo ou eferentes ou motoras, que transmiten as ordes do cerebro aos órganos efectores. OBS: Tamén se denomina neurocito.