obturación

obturación

(

  1. s f

    Acción e efecto de obturar.

  2. s f [PAT]

    Peche dun orificio ou conduto por un corpo estraño que se introduciu nel.

  3. s f [MED]

    Restitución anatómica e funcional das estruturas dentais perdidas como consecuencia da carie, mediante un material restaurador axeitado. Os materiais de obturación máis empregados son a amálgama de prata, o cemento de silicato, as resinas, o ouro (coado e cohesivo) e a porcelana.

Palabras veciñas

obtíbel | obtible | obtundente | obturación | obturador -ra | obturar | obtusángulo -la