ofender

(< lat offendĕre)

v t
Danar a alguén na súa dignidade con feitos ou palabras.

Ex: Ofendeuno moito cos seus comentarios.
Sinónimos: agraviar, aldraxar.
v t
Producir unha sensación desagradable aos sentidos

Ex: Estar ao lado desa persoa ofende o olfacto de calquera.
v pron
Sentirse alguén ferido na súa moral ou dignidade.

Ex: Ofendeuse moito cos teus desplantes.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO ofender

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ofendo
ofendes
ofende
ofendemos
ofendedes
ofenden

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ofendía
ofendías
ofendía
ofendiamos
ofendiades
ofendían

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ofendín
ofendiches
ofendeu
ofendemos
ofendestes
ofenderon

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ofendera
ofenderas
ofendera
ofenderamos
ofenderades
ofenderan

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ofenderei
ofenderás
ofenderá
ofenderemos
ofenderedes
ofenderán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ofendería
ofenderías
ofendería
ofenderiamos
ofenderiades
ofenderían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ofenda
ofendas
ofenda
ofendamos
ofendades
ofendan

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ofendese
ofendeses
ofendese
ofendesemos
ofendesedes
ofendesen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ofender
ofenderes
ofender
ofendermos
ofenderdes
ofenderen

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
ofende
-
-
ofendede
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ofender
ofenderes
ofender
ofendermos
ofenderdes
ofenderen

Xerundio ofendendo

Participio ofendido
ofendida
ofendidos
ofendidas