oficio

1. s m

   1. Profesión que require unha actividade manual.

      Ex: O oficio de tallador é un dos máis complicados, esixe moita paciencia.

   2. Función ou traballo que alguén realiza de maneira habitual. Na tradición oral recóllense ditos como: “Quen ten oficio non morre de fame. Oficio que non dá de comer ao seu amo, non vale un ichavo”.

      Ex: Antón sempre traballou no seu oficio, o de carpinteiro.

2. s m

   Papel ou función que algo ou algúen está obrigado a desempeñar polo cargo que ocupa.

   Ex: As clases de lingua teñen o oficio de ensinarnos a falar e a expresarnos mellor.

3. s m

   Escrito ou comunicado sobre un asunto de servizo que é emitido por un organismo oficial.

   Ex: O xulgado de Santiago mandou un oficio a todos os concellos que son da súa competencia.

4. [RELIX]
   1. s m

      Misa maior ou cantada.

   2. s m pl

      Conxunto de oracións e cerimonias relixiosas que se celebran en festividades sinaladas, especialmente durante a Semana Santa.

   3. oficio divino

      Celebración da pregaria cristiá establecida para diferentes momentos da xornada. A reforma litúrxica do Concilio Vaticano II deulle o nome de liturxia das horas. As dúas horas de tradición máis antiga e universal son as da mañá (matinas) e as do serán (vésperas). Engadiuse unha pregaria nocturna (vixilias), e outras horas diúrnas (terza, sexta e nona). O monaquismo ampliou a serie coas horas de prima e completas. No ámbito do antigo rito hispánico, a distinción entre o oficio do clero regular e o secular foi moito máis claro ca noutros lugares. Antigamente para a celebración dos oficios era necesario recorrer a diversos libros: salterio, leccionario, antifonario, responsorial e himnario. O Breviarium Curiae Romanae recolleu nun só libro todos os elementos do oficio. Interviñeron na revisión do breviario, Inocencio III (1215), Pío V (1568) e Pío X (1911). O intento dunha revisión máis drástica do cardeal Quiñónez (1535), a pesar do éxito obtido, foi suprimido coa edición tradicional de Pío V. Algúns dos principios do Breviario de Quiñónez foron aplicados na reforma de Paulo VI (1971).

   4. oficio eclesiástico

      Calquera cargo constituído por dereito divino ou eclesiástico, revestido de dereitos e deberes, que se exerce con fins espirituais.

   5. pequeno oficio

      Forma abreviada do oficio divino, en honra sobre todo da Virxe.

5. s m [DER]

   Comunicación entre funcionarios e autoridades de diferentes ordes.

6. s m [HIST]

   gremio.

7. oficio palatino [HIST]

   Administración central do reino visigodo. Creouse no s V e foi o antecedente da Aula Rexia. Estaba formado polos maiores de palacio e os oficiais subalternos. Un conde de palacio dirixía cada un dos seus servizos.

8. Santo Oficio [RELIX/HIST]

   inquisición.

Refráns

• Abella e ovella e pedra que trebella.
• Bo oficio é o que mantén a quen o ten.
• Home de moitos oficios, pouca ganancia.
• Muller costureira e home troiteiro; nin boa meda nin bo palleiro.
• Nin muíño sen rodicio, nin home sen oficio.
• No verán faite taberneira e no inverno panadeira.
• O boi, para arar; o paxaro, para voar; o peixe, para nadar; e o home, para traballar.
• O boi, para arar; o paxaro, para voar; o peixe, para nadar; e o home, para traballar.
• O caldeireiro do ferro fai diñeiro.
• Ó que ha morrer ás escuras non lle importa ser cereiro.
• O tendeiro, que o seu trato non entenda, que cerre a tenda ou que a venda.
• Oficio de concello é honra sen prdveito.
• Oficio que non dá de comer ao seu amo, non vale un ichavo.
• Para muiñeiro, fomeiro e hortelán non hai ano sen pan.
• Quen queira ter un fillo pillo, que o meta a monaguillo.
• Quen ten oficio non morre de fame.
• Quen ten oficio ten beneficio para o seu servicio.
• Quen ten oficio ten beneficio.
• ¿Que oficio tedes? -Este que vedes.