Oliba

Conde de Berga e de Ripoll (988-1002) e bispo de Vic. En 1008 foi elixido abade de Ripoll e Cuixà, e comezou a reconstrución material e espiritual de ambos os dous cenobios. Renovou o espírito monástico nos seus mosteiros e nos de Montserrat (1023), Sant Miquel de Fluvià (1045) e Canigó (1009) e procurou a concordia no territorio do bispado, concretada no establecemento da Tregua de Deus (1027), decreto que atravesou as fronteiras cara a Europa. Escribiu catro sermóns panexíricos, nove poemas e epitafios en verso, dúas encíclicas mortuorias e oito cartas.

Cronología