ondear

Escoitar
ondear

(< 1 onda)

  1. v i

    Facer ondas na superficie axitada do mar ou doutra masa líquida.

    Ex: A auga ondeaba cada vez máis forte.
  2. v i

    Mover ou axitarse algo facendo ondas.

    Ex: As bandeiras ondean no alto do estadio.

Palabras veciñas

Onde o mundo se chama Celanova | ondeado -da | ondeante | ondear | ondeo | ondina | Ondo
Conxugar
VERBO ondear
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ondeo
ondeas
ondea
ondeamos
ondeades
ondean
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ondeaba
ondeabas
ondeaba
ondeabamos
ondeabades
ondeaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ondeei
ondeaches
ondeou
ondeamos
ondeastes
ondearon
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ondeara
ondearas
ondeara
ondearamos
ondearades
ondearan
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ondearei
ondearás
ondeará
ondearemos
ondearedes
ondearán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ondearía
ondearías
ondearía
ondeariamos
ondeariades
ondearían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ondee
ondees
ondee
ondeemos
ondeedes
ondeen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ondease
ondeases
ondease
ondeasemos
ondeasedes
ondeasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ondear
ondeares
ondear
ondearmos
ondeardes
ondearen

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
ondea
-
-
ondeade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ondear
ondeares
ondear
ondearmos
ondeardes
ondearen
Xerundio ondeando
Participio ondeado
ondeada
ondeados
ondeadas