oráculo

Forma de adiviñación practicada polos pobos antigos, que consistía nunha resposta que, baixo formas diversas e nalgúns lugares determinados, era dada pola divindade á demanda sobre cousas ignotas do pasado, do presente ou do futuro, ou sobre a maneira xusta de actuar en determinadas circunstancias. No oráculo reúnense os grandes temas relixiosos da adiviñación e do lugar sagrado. En Grecia, ademais do oráculo de Zeus en Dodona, existiron outros centros de adiviñación, entre os que sobresae o de Apolo en Delfos. Tamén na Italia antiga hai centros oraculares importantes, como o da Fortuna Primixenia en Preneste, ou o da Sibila de Cumas. Ademais da preparación preliminar dos peregrinos, como as purificacións, os sacrificios e as ofertas ao templo, os oráculos esixen a presenza dun persoal competente de sacerdotes adiviños que interpreten os signos do oráculo.

Divindade que daba esa resposta.

Lugar onde se daban as respostas da divindade.

Palabra de Deus, anunciada polos profetas e os apóstolos.

Fórmula literaria aparecida na Biblia coa que conclúe un oráculo profético introducido por “Así fala Iavé”.