organización

Acción e efecto de organizar ou organizarse.

Conxunto de persoas que pertencen a un grupo ou a unha asociación organizada.

Conxunto de órganos e dependencias en que se estrutura a Administracion Pública. As normas de organización determinan as competencias e os principios de relación entre os diferentes órganos.

Conxunto de técnicas para potenciar a produtividade do traballo industrial, sistematizadas por F. W. Taylor no derradeiro decenio do s XIX. As súas características fundamentais son, en primeiro lugar, a análise sistemática, realizada por técnicos especializados, das diferentes operacións que han de realizar os traballadores, o que comporta unha gran separación entre o pensamento e a execución do traballo. En segundo lugar, a avaliación dos lugares de traballo e a súa asignación aos traballadores mellor dotados para cada un, a simplificación das tarefas que corresponden a cada lugar de traballo, que achegou, sobre todo nun primeiro momento, a creación dun gran número de especialistas en detrimento dos oficios clásicos e dos obreiros polivalentes. En terceiro lugar, a busca dunha cooperación entre a dirección e os traballadores na marcha da empresa, sen pór en cuestión a estrutura xerárquica. E, en cuarto e último lugar, o establecemento da remuneración dos traballadores en relación a uns determinados tempos estándar, cuxa determinación presupón unha cronometraxe. Os diversos perfeccionamentos que sufriu a organización científica do traballo non atenuaron a oposición dos sindicatos obreiros que, paralelamente á loita reivindicativa, elaboraron unha crítica sistemática que pon en cuestión o carácter científico destas técnicas.

Determinación da función ou da utilización das diferentes partes dun territorio concreto, espazo urbano, espazo rural, infraestruturas ou parques.

Estruturación social en que a racionalidade predomina sobre a espontaneidade. As relacións que se establecen nunha sociedade organizada formalmente son de tipo impersoal e indirectas, e o papel de cada individuo é escollido segundo a súa eficiencia e a súa efectividade.

Utilización racional e coordinada das distintas partes dunha empresa co fin de conseguir a máxima eficacia dos medios utilizados.

ONG.

Entidade específica que denota unha situación estruturada de funcionamento, unha interrelación entre os seus compoñentes, que posúen unhas características que non se manifestan fóra desta unidade.

Conxunto de entes públicos territoriais en que se estrutura un estado ou unha comunidade autónoma.

Constitución xerárquica dos poderes públicos encargados da administración de xustiza que determina as súas atribucións e os límites en que poden exercer a súa autoridade.