pa

pa

(< lat pala)

    1. s f

      Ferramenta formada por unha lámina de madeira ou prancha de ferro, de forma xeralmente rectangular, trapezoidal ou curva, cunha certa concavidade, e por un mango cilíndrico, xeralmente de madeira, e de diámetro variable, destinada a recoller, trasladar ou remover algunha materia sólida, pastosa ou poeirenta.

    2. pa mecánica [TECNOL]

      Máquina que se destina a mover materiais soltos, como area, pedra ou carbón ou para realizar traballos de escavación e de derruba, que consiste basicamente nun chasis automotor (ríxido ou articulado) montado sobre rodas ou eirugas e provista, na parte frontal, dunha culler cuns brazos articulados, movidos mediante cilindros hidráulicos, que permiten baixar e subir sucesivamente o canto da culler para enchela de material, levantala unha vez chea e, despois de que o vehículo efectúe o desprazamento ata o lugar da descarga, envorcala para baleirar o seu contido.

  1. s f

    Cantidade de calquera cousa que cabe nunha pa.

    Ex: Tráeme unha pa de area para botarlle a esta masa.

    Sinónimos: pada.
    1. Utensilio máis pequeno de forma semellante a unha pa.

      Ex: Colle a pa para partir a torta.

    2. s f [DEP]

      Anaco de madeira que ten unha parte ampla e fina e outra que forma o mango, coa que se dá impulso á bóla.

  2. s f
    1. Parte máis ampla e xeralmente de menos grosor dalgunhas cousas, como a dalgúns apeiros de labranza ou a dun remo.

    2. [DEP]

      Parte dianteira do esquí, que forma unha curva e ten menos grosor.

    3. [TECNOL]

      Cada un dos elementos propulsores que forman a hélice ou o rotor, fixados ao núcleo ou ao corpo central.

  3. s f
    1. [ANAT]

      omoplata.

    2. [ZOOL]

      Parte superior das patas dianteiras dalgúns animais.

      Sinónimos: paela.
  4. s f [BOT]

    Cladodio da chumbeira.