paciente

(< lat patiente ‘que sofre’)

adx
Que ten paciencia.

Ex: É moi paciente, nunca se enfada coas falcatruadas que lle fan.
adx e s m [LING]
Aplícase ao suxeito que recibe a acción representada polo verbo, en contraposición ao axente, que a realiza.
s
Persoa que sofre unha enfermidade ou un mal físico, e que se somete a un tratamento ou a unha operación para curarse.

Palabras veciñas