paladín
paladín
(
-
s
m
[LIT/HIST]
-
Heroe cabaleiresco, derivado de comes palatinus e de palatinus, títulos aplicados aos funcionarios da corte imperial. Segundo a tradición, referíase aos doce cabaleiros enviados a Hispania por Carlomagno para combater os infieis.
-
Cabaleiro moi valeroso na guerra, distinguido polas súas fazañas.
-
-
s
m
Defensor decidido de alguén ou dalgunha cousa.
Ex: Converteuse no paladín das causas inxustas.