páramo
páramo
(
-
s
m
[XEOG/BOT]
Tipo de vexetación propia dos altiplanos dos Andes setentrionais, entre os 3.000 e os 4.500 m de altitude, por riba do piso do bosque. Caracterízase pola ausencia de árbores e pola abundancia de poáceas e de matas.
-
s
m
[XEOG]
Superficie estruturada ou de erosión, elevada e de solo pedregoso con escasa vexetación. Na Península Ibérica atópase este relevo tabular no sector oriental de La Meseta a uns 900-1.000 m de altitude.