paternidade

Relación xurídica existente entre o pai e os seus fillos, derivada da relación biolóxica que supón a xeración. Pódense distinguir dous tipos de paternidade: matrimonial e non matrimonial. A primeira pódese definir como a relación existente entre un home casado e os fillos nacidos do seu matrimonio, e aquí establécese unha presunción que atribúe automaticamente a paternidade ao marido da muller que tivo o fillo. A paternidade non matrimonial é a que existe entre un home e os seus fillos non nacidos no matrimonio. O Código Civil español, modificado pola Lei 11/1981 de 13 de maio, atribúe a ambos os dous os mesmos efectos. A dificultade de proba é superior na paternidade non matrimonial, e os sistemas que se seguen para probala son: declaración de vontade, segundo a que é a vontade individual do pai a que dá lugar á aparición da relación xurídica; xudicial, en que a paternidade xurídica se establece logo dun xuízo previo; e sistemas mixtos que combinan presuncións de cohabitación cunha certa marxe para a vontade individual e para a declaración xudicial.

Facultade de que gozan os fillos de poder investigar libremente a súa paternidade, mediante acción de declaración xudicial, e que corresponde ao fillo durante a súa vida. Esta acción tamén pode exercitala calquera descendente do fillo se este morreu despois de iniciar xudicialmente a acción ou se, sendo menor de idade, non a tivese promovido.