páthos*

Termo da retórica grega oposto a éthos, actitude ética propia dun individuo ou dun pobo; que indica o conxunto da pasionalidade, concitación e grandeza propias da traxedia.

Capacidade que unha obra literaria, musical ou artística ten de suscitar, coa carga dramática que contén, unha emoción afectiva intensa e unha conmoción estética.