paz
(< lat pace)
-
-
s
f
Situación en que non hai guerras, conflitos nin enfrontamentos.
Ex: O país está en paz desde que se aboliu a ditadura.
-
s
f
Estado dun país que se caracteriza pola ausencia de conflitos ou de perturbacións da orde pública.
Ex: Os países occidentais gozan dunha paz que parece duradeira.
-
s
f
Estado dun grupo de persoas que se caracteriza pola ausencia de disensións ou preitos.
Ex: Por fin, a paz chegou a aquela casa.
-
paz de Deus
[HIST]
Prohibición eclesiástica de todo acto hostil contra persoas ou bens nunhas condicións determinadas, co fin de paliar as guerras privadas, frecuentes nos ss X e XI. Estableceuse por vez primeira nos concilios de Charroux (989) e Puy (990), onde se ditaron normas para protexer os máis desvalidos fronte á violencia dos poderosos. O Concilio de Poitiers (1000) promulgou a paz pública por amor de Deus e prohibiu que calquera tomase a xustiza pola man. Estendeuse por Francia e Flandres e convocáronse asembleas de bispos e nobres, que excomungaron e puxeron en dúbida os transgresores da paz.
-
s
f
-
s
f
[BÉL]
Tratado ou convenio polo que se pon fin a unha guerra.
-
-
s
f
Benestar, sosego ou silencio que provén da ausencia de molestias, conflitos ou ruídos. Na tradición oral recóllense ditos como: “Na casa onde non hai pan, non pode haber paz. Teñamos paz e chegaremos a vellos”.
Ex: A paz do campo axudoulle a levar a súa enfermidade.
-
s
f
Tranquilidade de ánimo ou espírito, non turbado pola paixón, a ansia ou o temor.
Ex: Quedei en paz coa miña conciencia cando lle dixen a verdade.
-
rito da paz
[RELIX]
Rito litúrxico que consiste en desexárense os fieis mutuamente a paz a través dalgún signo externo, como un ósculo ou unha aperta. O primitivo uso de bicarse, na Idade Media, foi exclusivo dos celebrantes, e ideou un instrumento (portapaz) para transmitir a paz entre os fieis.
-
s
f
Frases feitas
-
Deixar en paz. Non molestar.
-
Descanse en paz. Fórmula con que se desexa o repouso eterno a alguén que acaba de morrer.
-
En paz estea/descanse. Fórmula piadosa que segue á mención dun defunto.
-
Estar/Quedar en paz. Saldar as débedas dúas ou máis persoas.
-
Facer as paces. Reconciliarse dúas ou máis persoas.
-
Poñer en paz. Reconciliar.
-
Poñer paz. Calmar ou separar.
-
Ser a paz do mundo/Ser de boa paz. Ser ou ter alguén bo carácter.
Refráns
- A paz e o pan quitan moitas penas.
- Cando ti estiveres ca conde, non mates a horne, que morrerá o home e pagarás o conde.
- Dixo o burro ás coles: ¡Pax vobis!.
- Mate mauros que n poida, que os mauros tamén son persoas.
- Na paz e na guerra o que matan marta queda.
- Non hai paz entre a xente nin entre as tripas do ventre.
- paz e paciencia e morte con penitencia.
- Teñamos paz e a guerra téñaa quen queira.
- Teñamos paz e chegaremos a vellos.
- ¡Deus me dea paz na vila e na casa pan e fariña!