pelve

pelve

(< lat pelve ‘bacía,vasilla’)

  1. s f [ANAT]

    Cavidade ósea situada na parte inferior do tronco, formada polos dous ósos coxais e as dúas últimas pezas da columna vertebral, sacro e cóccix. Ten forma de cono truncado, cunha base superior e un vértice inferior. O estreito superior, que vai desde a base do sacro ata o bordo superior da sínfise da pube, divídea en dúas partes: a superior ou pelve maior, e a inferior, ou pelve menor. Contén algúns órganos do sistema xenitourinario e a porción terminal do tubo dixestivo. Os seus diámetros varían segundo o sexo.

  2. pelve renal [ANAT]

    Cavidade do interior do ril en forma de funil, que constitúe o conduto de saída dos ouriños cara ao uréter.

Palabras veciñas

Pelusio | Pelusium | peluxe | pelve | Pelvetia | pelvi- | pelviano -na