pendurar

(< lat v *pendulāre

v t
Poñer algo nun sitio de modo que a súa parte inferior quede suspendida.

Ex: Pendurou o cadro na parede.
Sinónimos: suspender.
v i
Estar suxeito un corpo de tal forma que a súa parte inferior non toque ningunha superficie.

Ex: Un papaventos penduraba das árbores do xardín.
Sinónimos: colgar, pender.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO pendurar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles penduro
penduras
pendura
penduramos
pendurades
penduran

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles penduraba
pendurabas
penduraba
pendurabamos
pendurabades
penduraban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles pendurei
penduraches
pendurou
penduramos
pendurastes
penduraron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles pendurara
penduraras
pendurara
penduraramos
pendurarades
penduraran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles pendurarei
pendurarás
pendurará
penduraremos
penduraredes
pendurarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles penduraría
pendurarías
penduraría
pendurariamos
pendurariades
pendurarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles pendure
pendures
pendure
penduremos
penduredes
penduren

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles pendurase
pendurases
pendurase
pendurasemos
pendurasedes
pendurasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles pendurar
pendurares
pendurar
pendurarmos
pendurardes
penduraren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
pendura
-
-
pendurade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles pendurar
pendurares
pendurar
pendurarmos
pendurardes
penduraren

Xerundio pendurando

Participio pendurado
pendurada
pendurados
penduradas