Piero de Benedetto dei Franceschi

Pintor italiano. Coñecido como Piero della Francesca, estudou con Masaccio e colaborou con Domenico Veneziano. Nas súas primeiras obras conservadas, Battesimo di Cristo (1440?-1445) e Polittico della Misericordia (1445-1462), evidénciase o protagonismo da figura humana en paridade coa natureza, segundo a liña marcada por Masaccio. Cara a 1450 pintou, en Urbino, La flagellazione di Cristo e os frescos de Sigimondo Malatesta e San Sigimondo, no templo dos Malatesta. Durante a súa estadía en Ferrara, entrou en contacto con R. van der Weyden e influíu na escola local. Entre 1452 e 1465 pintou os frescos da Leggenda della vera Croce para a capela do coro da igrexa de San Francesco en Arezzo, dos que destaca especialmente o Sogno di Constantino. Viaxou a Roma (1459-1460), onde influíu en artistas como Melozzo da Forlì. Despois de 1460 estivo en Sansepolcro (Resurrezione di Cristo, 1465) e na Corte de Urbino, onde realizou o Dittico dei duchi di Urbino e os retratos dos duques Federico da Montefeltro e Battista Sforza, para quen fixo os traballos máis importantes da súa madurez, onde introduciu elementos arquitectónicos: a Natività (1474-1478) e a Pala di Brera (1475-1480). Escribiu De prospectiva pingendi, Trattato d’abaco e De quinque corporibus, obras coas que sentou as bases do clasicismo do século seguinte.

Cronología