placenta
(< lat placenta ‘torta’)
-
[ZOOL]
-
s
f
Órgano materno dos mamíferos terios, que consiste nunha zona de contacto entre o útero e o corion e o alantoide do embrión, a través do que se establece, durante a xestación, o intercambio de osíxeno e de substancias nutritivas da nai ao embrión e de dióxido de carbono e de produtos do metabolismo do embrión á nai. No home, ao termo da xestación ten forma de torta aplanada de consistencia mol e esponxosa. Na cara fetal, envolta polo amnio e en relación coa cavidade amniótica fetal, insírese o cordón umbilical, portador do sangue ao feto.
-
placenta previa
Placenta que se insire no segmento inferior uterino. Durante o parto preséntase antes ca o feto e pode ser causa de importantes hemorraxias.
-
s
f
-
s
f
[BOT]
-
Parte resaltada do carpelo onde se insire un primordio seminal.
-
Protuberancia de tecido foliar de onde arrincan os esporanxios nos soros das pteridófitas.
-