planador -ra

planador -ra

(< planar)

  1. adx

    Que se sustenta no aire.

  2. s m [AERON]

    Aeronave moi lixeira, sen motor e con superficies sustentadoras fixas durante o voo, que se eleva aproveitando as correntes atmosféricas. Non adoitan dispoñer de tren de aterraxe (que se substitúe por patíns), nin de instrumentos de voo e adoitan ter unha envergadura de ala moi grande.

    Confrontacións: motoveleiro.

Palabras veciñas

plan(i/o)- | plana | planadoira | planador -ra | planadora | planar | Planaria