planador -ra
planador -ra
(< planar)
-
adx
Que se sustenta no aire.
-
s
m
[AERON]
Aeronave moi lixeira, sen motor e con superficies sustentadoras fixas durante o voo, que se eleva aproveitando as correntes atmosféricas. Non adoitan dispoñer de tren de aterraxe (que se substitúe por patíns), nin de instrumentos de voo e adoitan ter unha envergadura de ala moi grande.
Confrontacións: motoveleiro.