pneumático -ca

Relativo ou pertencente ao aire ou aos outros fluídos gasosos.

Que se move pola presión do aire comprimido.

Que contén aire.

Elemento de rodamento de moitos vehículos, como automóbiles, camións, bicicletas, motocicletas, etc, constituído por un tubo toroidal de caucho (cámara), provisto dunha válvula que permite inchalo con aire a presión, e por unha envoltura (cuberta), formada por unha carcasa de fíos, e por unha capa de caucho que a cobre (banda de rodaxe). Algúns pneumáticos, coñecidos como pneumáticos de baixa presión, teñen moita máis capacidade de aire e unha presión inferior á dos pneumáticos ordinarios. Fabrícanse tamén pneumáticos sen cámara, en que a parte interior da cuberta é de caucho butil, que se axusta hermeticamente á lamia e obtura el mesmo as pequenas perforacións que poden ter lugar. Distínguese entre pneumáticos diagonais, que teñen os fíos da carcasa dispostos paralelamente ao plano da roda; pneumáticos radiais, que adoptan a forma de ferradura e que son os máis utilizados nos automóbiles porque ofrecen menos resistencia ao rodamento, non se desgastan tanto, presentan unha grande estabilidade direccional a altas velocidades e permiten unha alta transmisión de potencia; e pneumático de cravos, indicado para circular sobre xeo ou neve.

Dispositivo que permite sacar o aire que contén un recipiente ou un recinto, facendo nel o baleiro, mediante a acción dunha ou máis bombas de baleiro.