polemarca
polemarca
(< grπολέμαρχος)
s
m
[HIST]
Cada un dos nove arcontes que gobernaron Atenas na Antigüidade. Este cargo foi instituído cando, coa caída da monarquía, as atribucións militares do rei pasaron a un maxistrado. A partir do s IV a C só tivo atribucións administrativas.