portar

portar

(< lat portāre ‘levar’)

  1. v t

    Levar ou traer algo.

    Ex: Na man portaba un paraugas.

    Confrontacións: transportar.
  2. v t

    Transportar o can a peza abatida polo cazador.

  3. v pron

    Ter un determinado comportamento cos demais. OBS: Vai seguido dun complemento de modo.

    Ex: Portouse tan mal que non o volvo levar comigo.

Palabras veciñas

portapaz | portaplacas | portaplumas | portar | portaría | portarretratos | Portas
Conxugar
VERBO portar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
porto
portas
porta
portamos
portades
portan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
portaba
portabas
portaba
portabamos
portabades
portaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
portei
portaches
portou
portamos
portastes
portaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
portara
portaras
portara
portaramos
portarades
portaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
portarei
portarás
portará
portaremos
portaredes
portarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
portaría
portarías
portaría
portariamos
portariades
portarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
porte
portes
porte
portemos
portedes
porten
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
portase
portases
portase
portasemos
portasedes
portasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
portar
portares
portar
portarmos
portardes
portaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
porta
-
-
portade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
portar
portares
portar
portarmos
portardes
portaren
Xerundio portando
Participio portado
portada
portados
portadas