potencial

Capacidade de obrar ou de actuar.

Conxunto de posibilidades ou medios que ten algo ou alguén.

Capacidade ofensiva e defensiva dun estado para facer a guerra.

Función escalar da que deriva un campo de forzas potencial segundo a expresión -6V = F, sendo 6 o operador gradiente. A diferenza de potencial entre dous puntos A e B é o traballo realizado polas forzas do campo para trasladar unha unidade de masa (ou de carga) de A a B.

Funcións que dan o potencial escalar e o potencial vectorial do campo magnético creado por unha carga puntual dotada dun movemento arbitrario.

Funcións que determinan os potenciais escalar e vectorial dun campo electromagnético variable e, polo tanto, o valor nun punto, nun instante dado depende do que sucedeu noutro punto, anteriormente, despois de que a perturbación se propagase cunha velocidade finita.

alor da diferenza de potencial que se mide entre dous condutores cando están en contacto, polo feito de haber un fluxo de cargas eléctricas dun ao outro, porque os traballos de saída destes son diferentes para cada tipo de condutor e para cada estado termodinámico.

Diferenza entre os valores das enerxías de traballo de saída dos electróns de cada un dos elementos dunha unión de dous metais, dun metal e un semicondutor, ou de dous semicondutores.

enerxía de ionización.

Cada unha das funcións A e V, no estudo do electromagnetismo, e cando non se pon condicións ás variacións temporais dos campos eléctrico E e magnético B, tales que
E = -gradV - ∂A/∂t, e
B = rot A
A é o potencial vector e V, o potencial escalar do campo eléctrico.

Función escalar cun gradiente que define o campo eléctrico. O potencial nun punto mide o traballo necesario para levar a unidade de carga eléctrica positiva do infinito ata este punto. A diferenza de potencial (tensión) entre dous puntos mide o traballo necesario para levar a unidade de carga eléctrica positiva dun punto a outro. Convencionalmente atribúese o valor 0 ao potencial da Terra. A unidade de medida do potencial é o volt.

Función escalar cun gradiente que é a indución magnética. Só existe nas rexións do espazo en que non hai densidade de corrente.

Para un punto calquera do espazo, función das súas coordinadas espaciais e do tempo, da que se deriva o campo gravitacional neste punto.

forza magnemotriz.

Función vectorial cun rotacional que dá a indución magnética en cada punto do espazo.