pródigo -ga

(< lat prodĭgu)

adx
Que gasta moito e sen medida.
adx
Que é moi xeneroso.
adx
Que produce ou ten algo en abundancia.
fillo pródigo [RELIX]
Personaxe dunha parábola contida nos Evanxeos, que pasou a indicar a todo aquel que, tras un tempo de mala vida ou desviación doutrinal, volve arrepentido ao camiño recto, á institución ou á persoa que abandonara.

Palabras veciñas