promotor -ra

(< lat promotōre)

1. adx e s
  Que ou quen promove ou dá o primeiro pulo a unha cousa.
2. adx e s
  Que ou quen promove ou financia a construción de edificios.
3. s [DER/ADM]
  Persoa ou sociedade contratada para facer traballos para un organismo oficial.
4. s [DER/ECON]
  Persoa que leva a cabo formalmente as actividades necesarias para a entrada en funcionamento e constitución xurídica dunha entidade social. Refírese ao caso de sociedades mercantís. Na práctica do sector da construción, distínguese entre o promotor e a empresa construtora.
promotor de xustiza [DER/RELIX]
Defensor do dereito eclesiástico nos tribunais eclesiásticos. É elixido polo bispo e a súa presenza é indispensable nas causas penais e nas contenciosas en que se atope implicado o ben público.
s m [XEN]
Segmento de ADN dun operón situado entre un xene operador e o primeiro xene estrutural, que constitúe o punto de recoñecemento e de partida da RNA-polimerase, ao que se indica sobre o cromosoma a situación das secuencias que hai que transcribir. Nos procariotas o promotor é adxacente ao xene estrutural, mentres que nos eucariotas, consta de dúas partes complementarias.
s m [QUÍM]
Substancia que aumenta de forma considerable a actividade dun catalizador determinado.

Palabras veciñas