queimar

1. v t

   Prender lume a algo.

   Ex: Queimou a roupa vella.

2. v t

   1. Consumirse un corpo pola acción do lume, cando el e os seus compoñentes se combinan co osíxeno do aire.

      Ex: Prenderon lume no palleiro e queimouse o pazo.

      Confrontacións: arder.

   2. Asasinar a alguén con lume.

      Ex: Na Idade Media queimaban a moita xente na fogueira.

      Confrontacións: calcinar.
3. v t

   1. Exercer unha acción destrutora o lume ou a xeada.

      Ex: O sol do verán queimou os tomates.

   2. Estragar unha comida por exceso de lume ou por falta de líquido.

      Ex: Queimaches a tortilla.

   3. [MED]

      Sufrir queimaduras nalgunha parte do corpo por mor do lume, do Sol, da calor ou dalgunha substancia corrosiva.

      Ex: Tomou leite moi quente e queimou a lingua.

      Confrontacións: pelar.
4. v t

   Gastar ou consumir algo en exceso.

   Ex: Queimou os aforros nunha semana.

5. v t

   Destruír ou levar a unha situación límite algo ou a alguén.

   Ex: Queimouno moito coa súa fachenda.

6. v i

   Estar unha cousa moi quente, ata o punto de resultar dolorosa ou ser moi molesta ao ter contacto con ela.

   Ex: Sópralle á sopa que queima.

   Sinónimos: pelar. Confrontacións: arder.
7. v pron

   Sufrir alguén queimaduras pola acción do lume, do Sol, da calor ou dunha substancia corrosiva.

   Ex: Queimouse na praia.

8. v pron

   Quedar algo destruído ou en moi mal estado pola acción do lume.

9. v pron

   Chegar alguén a unha situación límite.

   Ex: Queimouse moito tendo que traballar tantas horas.

10. v

    Termo do barallete ou xerga dos afiadores que corresponde á voz ‘asar’.

Refráns

• Do monte sae o que o monte queima.
• Pesa máis moxena que feixe de leña.