Racine, Jean

Poeta dramático francés. Orfo, foi educado polos xansenistas de Port-Royal des Champs. Iniciouse no teatro case sen éxito, ata que en 1667 comezou a súa serie de obras capitais, Andromaque (1667), Les Plaideurs (1668), Britannicus (1669), Bérénice (1670), Bajazet (1672), Mithridate (1673), Iphigénie (1674) e Phèdre (1677), coas que se converteu no dramaturgo máis destacado da súa época e conseguiu o favor de Luís XIV. Toda a súa dramaturxia baséase na descrición das paixóns humanas. A musicalidade dos versos, a tensión e a forza dos diálogos, o carácter humano dos personaxes e, especialmente, un axustado equilibrio clasicista, son algúns dos seus trazos máis característicos. Tras deixar o teatro por un tempo, volveu con Esther (1689) e Athalie (1691).

Cronología