raxá

Escoitar
raxá

(

  1. s m [HIST]

    Título hereditario que se outorgaba aos gobernantes da India durante a ocupación británica (1858-1947). Consagrado por un rito especial, era investido como xefe guerreiro e relixioso, representante directo de Indra. OBS: Tamén se denomina maharajah.
  2. s m

    Príncipe vasalo dos emperadores mongois.
  3. s m

    Feudatario musulmán do Sultanato de Delhi.
  4. s m

    Dignatario indio vasalo da coroa británica.

Palabras veciñas

Rawicz, Waclaw | Rawls, John Bordley | Rawsthorne, Alan | raxá | raxada | Raxada, pena | raxado -da