remontar
(
-
v t
Subir por un lugar superando obstáculos.
Ex: A embarcación remontou o río Lérez.
-
v t
Superar unha dificultade.
Ex: Remontaron a súa crise matrimonial.
-
v t
Elevar polo aire a grande altura.
Ex: O vento remontou o globo e perdeuse.
-
v t
Poñer novas solas ao calzado.
Ex: Remontei as botas do inverno para gardalas.
-
v t
Superar un resultado adverso nunha competición deportiva ou avanzar na clasificación.
Ex: O Celta remontou un tres a cero.
-
v t
Poñer remontas a unha chaqueta ou pantalón.
Ex: Remontei a chaqueta de coiro nos cóbados.
-
v t
[BÉL]
Prover de novos cabalos ou mulos a cabalaría do exército ou dun corpo montado.
-
v pron
Elevarse a unha altura superior unha ave ou un avión.
Ex: Cando curei o paxaro remontouse e case non o vía.
-
v pron
Alcanzar retrospectivamente unha determinada época do pasado. OBS: Emprégase seguido da preposición a.
Ex: Os feitos remóntanse ao século pasado.
-
v pron
Pertencer a unha época pasada.
Ex: O manuscrito atopado remóntase ao século XV.
Frases feitas
-
Remontar o voo. Elevarse voando a unha grande altura.