reprodución

Cousa que reproduce outra.

Obxecto que reflicte ou está conformado como outro obxecto artístico tido por orixinal, para utilizalo en maior ou menor grao como intermediario para a documentación, coñecemento ou fruición dos valores históricos, culturais, estéticos ou funcionais do obxecto orixinal. Comprende a copia fiel de imaxes sagradas, a repetición de escenas ou motivos na Antigüidade e no mundo medieval, a fabricación de copias nos talleres renacentistas, a difusión do gravado, ou os revivals, e a produción industrial.

Proceso polo que os seres vivos aseguran a aparición de elementos ou individuos novos ou idénticos aos seus proxenitores. Constitúe un fenómeno que se manifesta en varios niveis. A nivel molecular tradúcese na duplicación do ADN. A nivel celular relaciónase co crecemento da célula, que cando acada un tamaño concreto comeza a súa división. Nos organismos unicelulares a capacidade de reprodución dunha célula representa a produción dun novo individuo. Nos organismos pluricelulares aparece a sexualidade, a diferenciación sexual e a fecundación mediante dous gametos, que é a forma máis normal de reprodución. A reprodución sexual supón unha diversificación, xa que o organismo que resulta é unha mestura dos carácteres dos dous proxenitores. Se ben a reprodución sexual é característica dunha evolución avanzada, moitos organismos pluricelulares non perderon a asexual. Das modalidades de reprodución asexual destacan a xemación, a esquizoxénese, a esporoparidade e a partenoxénese. Na reprodución sexual, que predomina en animais de ramas superiores, o aparato reprodutor consta de dúas gónadas, uns condutos e, nos animais de fecundación interna, uns órganos copuladores masculinos que permiten introducir os gametos masculinos dentro do aparato reprodutor feminino. Así, nos animais de fecundación interna existen as vesículas seminais, que segregan o esperma ou seme, que permite transportar os espermatozoides ata onde se atopa o óvulo, á vez que lles proporciona humidade e substancias nutritivas. Moitos animais de fecundación interna non teñen propiamente órganos copuladores e por iso teñen que evaxinar a cloaca e introducila dentro da cloaca feminina. Tanto nos de fecundación interna coma nos de externa pode haber estruturas accesorias destinadas a excitar a femia e provocar a ovulación. Nos animais con desenvolvemento embrionario dentro do aparato reprodutor feminino, animais vivíparos, existe o útero ou matriz, que acolle o embrión, e a placenta, a través da que se produce o intercambio de substancias entre a nai e o embrión. Nos animais ovíparos ou ovovivíparos os ovidutos presentan no seu traxecto unhas glándulas nas que se produce o vitelo, reserva nutritiva que asegura a nutrición do embrión durante o seu desenvolvemento. A reprodución de gametos mediante as gónadas é controlada por factores hormonais e pode obedecer ao desencadeamento de determinados factores externos ou ben a ritmos internos de cronicidade exacta. A unión dos gametos recibe o nome de fecundación, e pode suceder que nalgunhas especies de ramas inferiores os gametos que se unan sexan ambos os dous iguais e móbiles, polo que non hai sexo (isogamia). A maior parte das especies presentan anisogamia. Os dous tipos de gónadas poden atoparse nun mesmo individuo, individuo hermafrodita, ou ben en individuos diferentes, individuo unisexual. Os animais hermafroditas non poden autofecundarse, posto que os dous tipos de gónadas maduran en épocas diferentes da vida do animal, e así hai animais proterándricos e proteróxinos. Dentro dos animais unisexuais, hainos dimorfos e sen dimorfismo sexual. Despois da fecundación ten lugar o desenvolvemento embrionario, que pode ser ovíparo, ovovivíparo e vivíparo, segundo o lugar onde dea e segundo a forma de nutrición do embrión. Algúns animais ovíparos con moi pouca cantidade de vitelo arredor do embrión saen do ovo en estado larvario e teñen que sufrir un proceso de metamorfose co que acadan definitivamente o estado adulto.

Renovación dunha parte orgánica destruída.