reter
reter
(< lat retinēre)
-
v t
-
Impedir o movemento ou a separación.
Ex: Nada a retivo naquel lugar. Un accidente retivo o tráfico durante horas.
-
Conservar ou gardar en si.
Ex: A toalla retivo toda a auga. A miña nai retén moitos líquidos. O xogador retivo o balón máis do permitido.
-
Privar de liberdade por un período breve de tempo, como castigo ou de xeito cautelar.
Ex: Retivérono dous días no calabozo. Retivo o can cando chegou o carteiro.
-
Impedir ou conter a saída dun sentimento ou dun impulso.
Ex: Foi difícil reter tanto noxo.
-
-
v t
Descontar unha cantidade de diñeiro reservándoo para satisfecer algunha débeda ou obriga tributaria.
Ex: Este ano retivéronme o 10% do soldo.
-
v t
Conservar algo na memoria.
Ex: Retén todo o que lle din.