réxime

Forma de rexer ou de gobernar.

Conxunto de institucións políticas que constitúen a forma de goberno que adoptou un país para resolver os seus problemas políticos. Supón a existencia dunhas normas xurídicas e uns poderes de dereito e de feito. Aristóteles estableceu unha tipoloxía que se fixo clásica: monarquía, aristocracia e república, e as súas formas impuras: tiranía, oligarquía e demagoxia. Maquiavelo distinguiu entre principado e república. Montesquieu formulou unha nova clasificación: república, monarquía e despotismo. A politicoloxía contemporánea, adoita distinguir entre réximes autoritarios ou ditaduras, réximes democráticos, que poden ser parlamentarios, presidencialistas e réxime de asemblea. A partir da Revolución Rusa, xurdiu un novo tipo de réxime, chamado democracia popular. Tamén se pode distinguir entre réximes pluripartidistas e réximes de partido único.

Normas de dereito público reguladoras das corporacións que forman a administración local. O dereito local vixente en España adaptouse ao modelo francés e parte do novo réxime saído das Cortes de Cádiz. Coa aprobación da Constitución de 1978 quedou derrogada a lexislación do réxime ditatorial en materia de admistración local e quedou lexislada coa Lei 7/1985, de 2 de abril, Reguladora das Bases do Réxime Local.

Forma de comportarse ou producirse un proceso natural contínuo.

Conxunto de circunstancias hidrolóxicas que se dan nun río ou nun grupo de ríos. Estas son: o caudal medio durante o ano, expresado en m 3 /s ou ben en l/s/km 2 ; as variacións estacionais; as enchentes e estiaxes; as condicións das correntes, que dependen da pendente, da xeometría e da rugosidade da sección do río; e os transportes sólidos, tanto polo que respecta á súa granulometría como á súa cantidade. Todos estes elementos do réxime son esenciais, pero, entre eles, as variacións estacionais son as máis adecuadas para determinar os grandes grupos fluviais. Estas levan o ritmo das achegas hídricas e responden, ademais, ao estado físico das precipitacións. Cando son sólidas (neve), a variación reflicte o réxime térmico da cunca e o esgotamento das reservas de neves e xeos; noutro caso refliten o réxime pluviométrico. Por iso, nos casos máis puros, dunha vertente reducida a un único tipo de alimentación, pódese falar dun réxime simple, que pode ser ben glaciario ou ben nival, e dun réxime pluvial. No caso da alimentación sólida, nas latitudes mediterráneas e no ámbito de Europa Occidental, a altitude é o factor determinante, pois a 3.000 m ou máis, a escasa temperatura provoca unha forte retención de neve en forma de glaciares que só en parte se funden en xullo e incluso en agosto; entre os 2.000 e os 3.000 m a neve funde en maio e en xullo. Deste xeito diferénciase un réxime glaciario dun nival. Agora ben, a medida que a cunca vertente se estende, os glaciares medianos diminúen e entón intervén xa o factor pluvial, que vai medrando. É como ten lugar a degradación do réxime orixinal, que pode pasar así aos denominados réximes complexos orixinais: glaciario e de transición, glacio-nival, nivo-pluvial e pluvio-nival, segundo a proporción entre as diversas clases de precipitacións implicadas. No caso da alimentación líquida (chuvia), o réxime pluvial, limitándose ao ámbito de Europa Occidental, amosa varios tipos, como o réxime pluvial oceánico (de augas de inverno), ao que pertencen os ríos galegos, e o mediterráneo (de augas equinocciais). Cando a cunca dun río é moi extensa, hai posibilidade de que integre achegas hídricas de orixes moi diferentes desde a cabeceira e dea lugar, así, a réximes complexos de segundo grao.

rección.

Preposición que debe seguir necesariamente a un verbo, ou caso en que debe ir o substantivo que segue a unha preposición ou serve de complemento a un verbo. En Os delegados abstivéronse de votar, a preposición de é o réxime do verbo absterse.

Velocidade de rotación dun motor, durante un espazo de tempo determinado.

Permanencia do ritmo de funcionamento de, por exemplo, unha máquina ou unha instalación.

Movemento en conxunto dun fluído. Estúdase tanto o movemento dun fluído polo interior dun conduto como a resistencia que opón un fluído a un obxecto que se despraza no seu seo (réxime aerodinámico). Distínguense dous tipos de réximes principais: o réxime laminar, no que as partículas do fluído escorregan as unhas sobre as outras formando capas paralelas, e o réxime turbulento, caracterizado por flutuacións irregulares na velocidade das partículas do fluído. O tipo de réxime determínase polo valor do número de Reynolds: se R é inferior a 2.000 o réxime é laminar, se R é superior a 3.000 é turbulento, e se está comprendido entre estes dous valores o tipo de réxime depende das condicións físicas do momento.

Ritmo de funcionamento dun motor, dunha máquina, dun vehículo, dunha instalación industrial, etc, que permite obter o máximo rendemento cun mínimo de consumo e de desgaste das súas pezas.

Réxime de funcionamento dun circuíto eléctrico en que os valores eficaces das intensidades e as tensións non varían no transcurso do tempo.