sancionar

Escoitar
sancionar

(< sanción)

  1. v t [DER/ADM]

    Confirmar unha lei, un acto, un uso ou un costume mediante unha sanción.

    Ex: O parlamento sancionou a nova lei.
  2. v t [DER/ADM]

    Impoñer unha sanción a alguén que infrinxiu unha lei ou regulamento.

Palabras veciñas

Sanchos, Guerra dos Tres | Sanchung | sanción | sancionar | Sanclemente Torquemada, Juan de | sancosmeiro | Sancovade
Conxugar
VERBO sancionar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sanciono
sancionas
sanciona
sancionamos
sancionades
sancionan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sancionaba
sancionabas
sancionaba
sancionabamos
sancionabades
sancionaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sancionei
sancionaches
sancionou
sancionamos
sancionastes
sancionaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sancionara
sancionaras
sancionara
sancionaramos
sancionarades
sancionaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sancionarei
sancionarás
sancionará
sancionaremos
sancionaredes
sancionarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sancionaría
sancionarías
sancionaría
sancionariamos
sancionariades
sancionarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sancione
sanciones
sancione
sancionemos
sancionedes
sancionen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sancionase
sancionases
sancionase
sancionasemos
sancionasedes
sancionasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sancionar
sancionares
sancionar
sancionarmos
sancionardes
sancionaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
sanciona
-
-
sancionade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sancionar
sancionares
sancionar
sancionarmos
sancionardes
sancionaren
Xerundio sancionando
Participio sancionado
sancionada
sancionados
sancionadas