sanedrín
sanedrín
(
s
m
[RELIX/HIST]
Corporación xudía que tiña a suprema autoridade relixiosa, con atribucións xudiciais, en Xudea, ou Palestina, baixo o dominio de Roma, ata que o Imperio Bizantino aboliu o patriarcado da antiga provincia romana. Antes da destrución de Xerusalén (70 d C) estaba formado por sacerdotes do templo baixo a presidencia dun gran sacerdote. Posteriormente foi constituído por mestres da lei baixo a presidencia dun patriarca.