serafín

serafín

(

  1. s m [RELIX]

    Espírito celestial ou anxo que pertence á máis alta das xerarquías anxélicas do Pseudo-Denís. Relacionado probablemente cun antigo culto da serpe, a Biblia dálle o mesmo nome que ás serpes ardentes (hebr: saraf) do deserto. En Isaías e na Apocalipse aparecen con seis ás ao carón do trono de Iavé.

  2. s

    Persoa dunha gran beleza, especialmente un neno.