servo -va

Persoa que non é de condición libre.

Persoa sometida a servidume, habitual na poboación campesiña do occidente medieval. O servo estaba nunha estreita suxeición respecto a un señor ou gran propietario, a través dun vínculo persoal ou territorial, habitualmente ambos os dous xustapostos, que lle limitaban notablemente a liberdade de domicilio, ata chegar a unha adscrición á gleba que cultivaba, con carácter vitalicio e ata hereditario. Estaba obrigado a numerosos servizos en beneficio do señor (traballos persoais, prestacións pecuniarias) e a sufrir cargas arbitrarias sobre o seu patrimonio, como os denominados “malos usos”, que comprometían a súa dignidade civil e familiar, sen contar as ordinarias rendas agrarias derivadas do cultivo das terras onde fixara a residencia.