shōgun*
shōgun*
s
m
[HIST]
Título que empregaban os ditadores militares que gobernaron Xapón entre 1192 e 1867. No s XII o shōgun converteuse en soberano de feito, con carácter hereditario, e presidía o bakufu, mentres que o emperador retiña a soberanía formal. Houbo tres dinastías rexidas polo shōgunado: os Minamoto, os Ashikaga e os Tokugawa.